&

İki kirpiğimin arasında kaldı bugünüm de. Yine hatıralara hatıra eklendi. Adım adım uzaklaştıkça farkediyorum sayılı zamanı. Hızlı giden günlere yetişmekten bitkin düşüyorum. Ama hayallere yaklaşmak yorgunluğu unutturuyor bi nevi.

Sevgiyi hissettim bugün. Kalbimde, sımsıcak. Gözlerimi kapattığımda ilk defa karanlıktan çok, maviyi gördüm. Huzur doluydu nefesim. Huzur kokuyordu mis gibi.. Sessizliği doyasıya dinledim. Gelip geçti öylece kulağımın yanından gürültüler.. Gökyüzüne odaklandım. Ve kayboldum..

Bazen gözlerimi kırpmanın bile zaman kaybı olduğunu düşünüyorum. Bir saniyeliğine olsa da gözümün önündeki güzelliklerden uzaklaşıyorum.

Tanınmaktan korkuyorum mesela. Herkesin her şeyimi öğrenmesinden, beni merak etmelerinden, bana odaklanmalarından korkuyorum. Tanıdık olmak yerine, gizemli olmayı tercih ediyorum. Dışım gülücükler dağıtırken içimdeki yangınları görmesinler istiyorum. Gözlerimden, anlaşılmasını istemediklerim yansımasın.. Zor günleri ben atlatıyım, kendi fırtınalarımdan ben kurtarıyım kendimi istiyorum. Kendime herkesten önce ben bir şeyler katıyım..

Güneş batmasın hayatımda. Aşık oluyum.. Geriye yarım sevgiler kalmasın aklımda. Bulsun aşk beni.. Tutsun elimden, diplerden kurtarsın, nefesimin yetmediği yerde çıkarsın dip kuyulardan..

Zamanla kaybetmeye alışan insan olmaktan sıkıldım. Alsın götürsün saçlarımın her teline kadar rüzgâr beni. Hiç bilmediğim, görmediğim, duymadığım yerlere.. Sadece bir ağaç gölgem olsun. Sırtımı yaslayabileceğim bir ağaç gövdem...